Yazılar

Kuru üzüm , kuru kayısı , kuru incir gibi meyveler her daim mutfağımızda bulunmaktadır.  Meyveleri kurutma yöntemleri M.Ö 12000 yıllarına kadar dayanmaktadır. Güneşte kurutulan meyveleri korumak için tüneller kullanılmıştır. Kuru üzüm , incir , erik gibi meyveler günümüzde de hala eski yöntemlerle kurutulmakta. Yaban mersini, kızılcık, kiraz, çilek ve mango gibi geleneksel olmayan kurutulmuş meyveler, kurutmadan önce şeker solüsyonları, meyve suyu konsantreleri veya sülfitler gibi koruyucularla infüze edilmektedir. FDA, kurutulmuş meyvelerdeki renk ve tazeliği korumak için genellikle sülfitleri güvenli olarak kabul etse de kişiler hala endişe duyabilmekte. Papaya ve ananas gibi kurutulmuş meyve olarak satılan bazı ürünler kurutulmuş meyveleri değil şekerlendirilme yöntemiyle tüketilmektedir. Pakette “kristalize” yazıyorsa, şekerleme meyvesi olur.

Teknolojik ilerlemeler, kurutulmuş meyvenin tüm besin maddelerini muhafaza etmesini sağlayarak, güneş kurumasına göre daha verimli alternatif kurutma yöntemlerine yol açtı. Doğal kurutmanın dezavantajı; sıcaklık yeterince fazla değilse, kurutma  daha uzun sürebilir. Sıcaklık çok fazla ise, meyve tüm besin maddelerini muhafaza etmeyebilir. Meyveyi ısı ile kurutma yöntemleri arasında ozmotik dehidrasyon, az enerji gerektiren, ancak daha verimli bir kurutma sağlayan kısmi dehidrasyon yöntemidir. Ve dondurarak kurutma, ki bu ısı gerektirmez, ancak daha iyi kalite ve besin alımı sağlar.

Beslenme
Kurutulmuş meyve, vitamin, mineral, lif ve fitokimyasalların değerli bir kaynağıdır. Ve en sağlıklı atıştırmalıklardandır. Çeyrek fincan veya yaklaşık 40 g, kurutulmuş meyve için en çok kullanılan standarttır. Az miktarda meyve önemli miktarda diyet lifi ve potasyum içerir. Bir çoğu aynı zamanda magnezyum, demir, kalsiyum ve fosfor içerir ve  kurutulmuş meyve genellikle orijinal taze meyvenin verdiği tüm vitaminleri ve mineralleri içerir. Ancak ısı ile C vitamini ve tiamin tahrip olur. Dondurarak kurutmada ise bu kayıp daha da azalır.Kurutulmuş meyvelerin en büyük besin faydalarından biri fenolik asitler, flavonoidler (antosiyanidinler, fl avan-3-ols, flavonlar, flavonoller ve izo floronlar), fitoöstrojenler ve karotenoidler gibi içerdikleri fitokimyasal seviyelerdir. Fenolik bileşikler, diyette fitokimyasal maddelerin en büyük yüzdesini oluşturur ve kurutulmuş meyve, taze meyve ve sebzelerde bulunan antioksidan aktivitenin çoğundan sorumlu olan bu bileşiklerin mükemmel bir kaynağıdır.

 

Sağlık üzerine etkileri

Genel olarak meyve tüketimi  kardiyovasküler hastalık (KVH), tip 2 diyabet, bazı kanserler ve obezite riskinde azalma ile ilişkilidir. Önemli vitaminler, mineraller, lif ve fitokimyasallar sağlar.  Bununla birlikte, 2009-2010 Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Araştırması verileri, ABD nüfusunun% 75’inin günlük önerilen meyve miktarından daha az tükettiğini göstermektedir. Kuru meyveler (şeker içermezler ve minimum işleme ile kurutulurlar) kuru üzümler, kuru erik, hurmalar ve incirler, tüm muadillerine benzer besin profillerine sahiptir ve bunun bir sonucu olarak da birçok faydayı bünyesinde barındırır.  Ayrıca, lif ve fitokimyasal maddeler bakımından da yüksektir, çünkü bu besinlerin her ikisi de kuru meyvelerde yoğunlaşmıştır. Kuru meyveler aynı zamanda sağlıklı bakterilerin sindirim sağlığını korumak için yakıt olarak görev yapan prebiyotikler sayesinde kolon sağlığına katkıda bulunabilir. Epidemiyolojik veriler, kurutulmuş meyve yiyenlerin, genel diyet kalitesi daha yüksek, tip 2 diyabet insidansının düşük olduğunu ve vücut ağırlığı ve bel çevresinin daha düşük olduğunu göstermektedir. Kurutulmuş meyvenin yüksek polifenol içeriği antienflamatuar ve antioksidan etkisinden dolayı kansere karşı da koruyucudur.
Kurutulmuş meyvelerin besin profili ve sağlığa olan faydaları yanında sürdürülebilirliği de önemli.  Meyve son derece hızlı bozulabilen bir yiyecektir ve tüketicilere güvenli bir şekilde ulaşmak ve azami beslenme yararını gözetmek için dağıtım zinciri boyunca düşük sıcaklıklar ve hızlı taşıma gerektirir. Tazeliğini ve bütünlüğünü korumak hem masraflı hem de külfetli ve besin maddelerinin ve hatta satılabilir ürünlerin kaybedilmesine neden olmakta.  Meyve kurutulması, üreticilerin kayıplarını azaltmasına ve daha fazla kâr sağlamasına neden olmaktadır.  Hem de sezon dışı tüketiciler için tasarruf sağlıyor.

Besleyici yoğun meyveler, tatlı isteklerini tatmin edebilir ve besin değeri düşük, kan şekerinde hızlı bir artışa neden olan diğer şekerli atıştırmalıkların yerini alabilir. Danışanlara kurutulmuş meyvelerin faydaları konusunda eğitmek, ancak maksimum fayda sağlamak için şekersiz çeşitleri seçmeyi vurgulamak önemlidir.Diyetisyenler, danışanlarına tavsiyelerde bulunmak için bireyin sağlık durumunu, yaşam biçimini ve değerlerini göz önüne almalıdır.

 

Az veya hiç kalorisi olmayan tatlandırıcılar , çay kaşığı başına 15 kcal olan şekere alternatif bir seçenek sunar.  Besleyicilik değeri olmayan tatlandırıcılar tatlılık sunar  ve özellikle diyabetli hastalar ve kilo vermek isteyenler arasında popülerdir. Sakkarin , aspartam , asesulfam , sukraloz ve neotame bir süredir mevcuttu ancak stevia popülerliği kazanmak için besleyici olmayan tatlandırıcı bloğundaki en yeni üyedir. Yeni bir tatlandırıcı olarak nispeten kan şekeri kontrolü veya kilo vermede etkinliğini test eden çok az araştırma var. Bununla birlikte, stevia güvenli kabul edildi ve 2008’de GRAS (Genel olarak Tanınan Güvenilir) statüsü verildi; Buna ek olarak, bir gıda katkı maddesi olarak kullanılmak üzere FDA onayını gerektirmeden  ve  Avrupa Birliği ve Kanada da dahil olmak üzere 65’den fazla ülkedeki düzenleyici kurumlar, stevyayı gıdalarda kullanım için onayladı.

Stevia nedir?

Stevia, Asteraceae’den veya ayçiçeği ailesinden olan bütün bitki Stevia rebaudiana Bertoni de dahil olmak üzere tatlandırıcının farklı şekillerine atıfta bulunan genel terimdir. Ancak gıdalarda kullanılmak üzere terim yüksek saflıktadır.  En az% 95 steviol glikozid içeren stevia yaprak özütüdür. Tatlılık, ekstraksiyon, filtrasyon ve dehidratasyon işlemi yoluyla yapraklardan alınır. Bitki bazlı tatlandırıcı, şeker şekerinden 200 ila 350 kat daha tatlıdır. Antioksidan bakımından zengin stevia bitkisi aslen Paraguay’dan geldi, burada en azından 200 yıl önce yapraklar tatlı tatları için çiğnenmiş, içecekleri tatlandırmak için kullanılmış ve ilaç olarak kullanılmıştı. 1970’li yıllardan başlayarak Yapraklar Japonya’da aynı amaçlar için kullanılmıştır. Bugün, bitki esas olarak Paraguay, Kenya, Çin ve Amerika’da yetiştirilmekle birlikte, aynı zamanda Vietnam, Brezilya, Hindistan, Arjantin ve Kolombiya’da da yetiştirilmektedir. Stevia tatlandırıcısı, konsantre bir doğal bitki bileşiğinden başka bir şey içermediğinden, yüksek oranda saflaştırılmış olmasına rağmen, FDA “doğal” terimini tanımlamasa da genelde doğal bir tatlandırıcı olarak anılır.   Steviol glikositlerin metabolizmasının hayvanlarda ve insanlarda benzer olduğuna inanılmaktadır. Karbonhidrat kalıntıları (çoğunlukla glukoz) steviol omurgasına bağlanır ve stevia yaprağında doğal olarak bulunan tatlı bileşikleri oluşturur. Steviol glikozitler vücutta az emilir ve üst gastrointestinal yol boyunca, mide ve ince bağırsaklar da dahil olmak üzere geçer. Bağırsağa ulaştıklarında bağırsak bakterileri, glikoz ünitelerini çıkartarak onları steviol olarak parçalara ayırır. Steviol daha sonra portal ven yoluyla emilir ve öncelikle karaciğer tarafından metabolize olur ve idrarla atılan steviol glukuronid oluşur. Araştırmalar, metabolizma sırasında vücutta herhangi bir stevia birikimi (veya stevia’nın herhangi bir yan ürünü) olmadığını gösterir. Güçlü tatlandırma gücü ve sindirim sistemindeki zayıf emilim stevianin sıfıra yakın kalori sağladığına katkıda bulunur.

 Ağırlık yönetimi: Bazı randomize kontrollü denemeler, normal kalorili sürümü için besleyici olmayan tatlandırıcılarla tatlandırılmış gıdalar ve içeceklerin az miktarda kilo vermesine yol açtığı önerilmiştir.  15 Kalorili tatlandırıcılar yerine  stevianin kullanılmaması için hiç bir  neden yoktur.

 Diş çürüğü: Çalışmaların son zamanlarda yapılan bir derlemesinde, stevianin, oral bakteri florasında antibakteriyel etkisi olduğu ve çürük oluşumuna katkıda bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Gıda alerjileri: Avrupa Gıda Güvenliği Otoritesi, yiyecek ve içeceklerde kullanılan stevia ekstraktılarıyla ilgili bilinen alerjilerin bulunmadığı sonucuna varmıştır. Çalışmalar kan şekeri seviyeleri üzerinde olumsuz bir etkisi bulunmadığını ve diyabetli insanlar için stevia’nın herhangi bir glisemik yanıt üretmediği için güvenli olarak kabul edilmiştir. Bazı hayvan ve laboratuar çalışmaları, stevia’da bulunan bileşiklerin diyabet için faydalı olabileceğini önermektedir. Farelerden yapılan bir araştırma, günlük steviosid tüketiminin, tip 2 diyabetin önlenmesi ve tedavisi için güçlü terapötik etkiler gösterdiğini buldu. Tip 2 diyabetli hastalarda yapılan küçük bir çalışmada, test yemeğiyle verilen steviosit (1 g) dozunun eşit miktarda mısır nişastasına kıyasla insülin tepkisini yaklaşık% 40 oranında arttığını buldular . Stevia, Born Sweet Zing Organik Stevia Tatlandırıcı, SPLENDA Naturals Stevia Tatlandırıcı, SweetLeaf Stevia Tatlandırıcı, Truvia, Raw Stevia, PureVia ve Stevita gibi pek çok markanın adı altında tatlandırıcı olarak kullanılmak üzere toz halinde ve sıvı formda bulunur.  Ayrıca, giderek artan sayıda işlenmiş gıdalarda bulunur. Tek başına kullanıldığında acı bir tat bırakabileceği için genellikle eritritol, aspartam veya normal şeker gibi diğer tatlandırıcılarla birlikte kullanılır. Stevia, ısıya dayanıklıdır ve pişmiş veya ısıtılmış yiyecek veya içeceklerde kullanılabilir. Stevia, şekerden yüzlerce kez daha tatlı olduğu için, her 1 fincan şeker için, 1/4 fincan veya daha az toz haline getirilmiş stevia aynı düzeyde tatlılık sağlamaktadır. 2008’den bu yana dünya çapında 10,000’den fazla stevia içeren ürün piyasaya sürüldü. 2016’da, 563 stevia içeren ürünler yalnızca Kuzey Amerika’da tanıtıldı ve 2015’te% 34’lük bir büyümeyi temsil etti. Chaparro, “Onaylı bir diyabet eğitimcisi olarak, diğer besleyici olmayan tatlandırıcılar arasında günlük diyetlerinin bir parçası olarak steviyi kullanan birçok müşteriyi görüyorum” diyor. Diyabetli çocuklarda uzmanlaşmış biri olarak, tip 1 diyabetli çocukların diyetlerinde besleyici olmayan tatlandırıcıların dahil edilmesinden fayda gördüğünü düşünüyorum. Kan şekerini önemli derecede etkilemeden hâlâ tatlı bir tadını çıkarabilirler ve normal hissetmelerine yardımcı oluyorlar. Bu çocuklar için önemlidir. Tatlandırıcı olarak kullanılan ve ADI’nin altındaki miktarlarda tüketilen Stevia yaprak özütü, 12 mg yüksek saflaştırılmış ekstrakt / kg vücut ağırlığı, Avrupa Birliği ve Kanada da dahil olmak üzere birçok başka ülkedeki ajansların yanı sıra FDA tarafından da güvenlidir. Stevia, hala besleyici olmayan tatlandırıcı pazarına nispeten yeni bir katkıdır ve uzun vadeli etkilerinden  emin olunabilmesi için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Ancak, şu anda bilinen şeylere dayanarak, stevia tatlandırıcı, şeker alımını azaltmaya çalışan herkes için güvenli bir seçenek olarak düşünülür.

Yeşil sular her zaman kulağa hoş gelir. Eğer doğru bir  tarif uyguladıysanız gayet keyifli bir içecek olabilir.  Özellikle de geceyi dışarda geçirdiyseniz ertesi gün için mükemmel bir tariftir. Sizi harika hissettirir.  Ayrıca bu içecekle kendinizi uzun süre tok hissedeceksiniz. Çocuklarınıza da rahatlıkla içirebilirsiniz.

 

Malzemeler

  • 1 avuç lahana
  • 1 avuç ıspanak
  • 1/4 su bardağı bezelye
  • 1 adet küçük muz
  • 1 /2 su bardağı dondurulmuş mango
  • 2 kuru hurma
  • 3 yemek kaşığı kaju
  • 2 çay kaşığı arı poleni
  • 1 su bardağı süt

Yapılışı 

Hazırlanışları çok basit.  Tek yapman gereken pürüzsüz olana kadar blenderdan geçirmen. Mangoları buzlu şekilde koymamızın sebebi kıvam almasını sağlamak.

Malzemeler 

  • 1 büyük muz
  • 1 fincan dondurulmuş mango
  • 1/4 su bardağı ceviz
  • 1 yemek kaşığı kakao
  • 1 yemek kaşığı kenevir tohumu
  • 2 çay kaşığı arı poleni
  • 1/2 su bardağı kefir
  • 1 su bardağı süt
  • buz

Yapılışı

Hepsini blenderdan geçirip afiyetle içiyoruz 🙂